"ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกลา"
คำกล่าวนี้ ตามสัณนิษฐานของผม
คิดว่าน่าจะเอามาจากนิยายจีนมาซักเรื่องนึง
ที่ขึ้นชื่อเรื่องแบบนั้น
ไม่ใช่เพราะว่าอะไรนักหรอก
เพราะแค่อยากจะมาลาทุกท่าน(แต่จะมีใครบ้างเข้ามาอ่านบ้างเนี่ย)
จากที่เคยไม่อัพไปนาน จนคนนึกว่าเลิกไปแล้ว
แต่ ผมเป็นคนที่ถ้าจะเลิกทำอะไรหรือว่าไปจากอะไร คนต้องบอกให้รู้กันถ้วนหน้า
เนื่องจากมีเหตุจำเป็น ทำให้ไม่สามารถที่จะมาอัพหรือว่าตามมาอ่านของท่านอื่นได้
ง่ายๆคือ ขอปิดบล็อคครับ
=='
เหมือนบ่นกับตัวเองเลยจริงๆ
งืมๆๆ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ได้แต่เคยคิดว่า ชีวิต มันคงไม่เหมือนกับพวก บรรดาเพลงที่นักร้องชอบร้องกัน เพราะคิดมาตลอดว่า อะไรว้า ไร้สาระ มันจะเป็นแบบนั้นได้ไง
.
.
.
.
แต่มาวันนี้ความคิดนั้นก็ต้องเปลี่ยนไป กับช่วงเวลาที่เปลี่ยน อายุที่มากขึ้น ประสบการณ์ชีวิตที่เพิ่มพูนมากขึ้น ทำให้เราเมื่อมองย้อนกลับไปดูช่วงเวลาในอดีตที่เราชอบคิดไปว่าไม่มีทางที่จะเกิดขึ้นหรอก
สุดท้าย มันก็เกิดขึ้นกับตัวเองคนได้
ช่วงนี้ฟังหลายๆเพลง แล้วโดนมากๆ
เหตุการณ์มันเริ่มจาก มันไม่มีทางเกิดขึ้นได้หรอกค่ะ ตัดใจเถอะนะค่ะ .....เป็นคนดี แต่มันเป็นไปไม่ได้ = ='
รู้ว่าต้องตัดใจ แต่เมื่อมันเกิดแล้วก็ห้ามมันไม่ได้นิจ้ะ
ถ้าผ่านมาอ่านหรือใครก็ตามยัดเยียดให้เค้าอ่านก็บอกให้รู้ด้วยว่า "คิดถึงนะ"
| เนื้อเพลง: ความคิดถึง..ห้ามกันไม่ได้ อัลบั้ม: How R U? |
| เธอคงเหนื่อยใจเมื่อรับสายกัน เพราะฉันคือคนเคยรัก แค่โทรมาหาอย่างคนรู้จัก ไม่อยากให้เธอวุ่นวาย ที่รบกวนโปรดอภัย ก็รู้ตัวดีว่าฉันไม่มีสิทธิ์ แต่ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว มันคงห้ามไม่ไหว คิดถึงยังไง ก็ยังคิดถึงเธออยู่อย่างนั้น เจอใครต่อใครเป็นร้อยเป็นพัน แต่ว่าฉันเหงาเมื่อไหร่ ในใจฉันมีแค่เพียงเธอ แค่เพียงต้องการจะไถ่ถามกัน เธอนั้นสบายดีไหม ถึงแม้ว่าเราไปกันไม่ได้ แต่ขอห่วงใยเหมือนเดิม ที่รบกวนโปรดอภัย ก็รู้ตัวดีว่าฉันไม่มีสิทธิ์ แต่ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว มันคงห้ามไม่ไหว คิดถึงยังไง ก็ยังคิดถึงเธออยู่อย่างนั้น เจอใครต่อใครเป็นร้อยเป็นพัน แต่ว่าฉันเหงาเมื่อไหร่ ในใจฉันมีแค่เพียงเธอ แต่ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว มันคงห้ามไม่ไหว คิดถึงยังไง ก็ยังคิดถึงเธออยู่อย่างนั้น เจอใครต่อใครเป็นร้อยเป็นพัน แต่ว่าฉันเหงาเมื่อไหร่ ในใจฉันมีแค่เพียงเธอ |
ปล.เนื้อเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง และ ความไร้สาระของเจ้าของ blog ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลที่สามแต่อย่างใด แต่ก็อย่างว่าแล้วแต่ใครจะคิดนะ
เรื่องที่จะเขียนและแนะนำในตอนนี้ก็คือ
การ์ตูนและ ซีรีย์ ญี่ปุ่นเรื่องหนึ่งที่แนะนำให้ดู (เพราะเราดูแล้วก็ติดมากเหมือนกัน)
คือเรื่อง......Nodame cantabile หรือชื่อไทยก็คือ วุ่นรักนักดนตรี นั่นเอง
โดยเวอร์ชั่น การ์ตูนนั้น ทางสำนักพิมพ์ เนชั่น ได้ นำเข้ามาจำหน่ายในเมืองไทย โดยตอนนี้มีออกมาแล้วทั้งสิ้น 8 เล่มด้วยกัน
ส่วนแบบ ซีรีย์นั้นยังไม่มี เข้ามาฉายในช่องทีวีบ้านเรา....
มีด้วยกันทั้งหมด 11 ตอนด้วยกัน
แต่มีแฟนๆ เอามาแปลให้ได้รับชมกันแล้วในบ้านเราตอนนี้(คนนึงเหมือนกันที่โหลดมาดู)
โดยตอนแรกไม่คิดว่าจะสนุกขนาดนี้ แต่ก็ลองโหลดมาดู บอกได้คำเดียวว่าติดเลยๆๆ
หนังสนุกมากๆ และที่สำคัญ เพลงเพราะด้วย ถ้าใครชอบเพลงclassic อยู่แล้ว ก็น่าจะชอบ ส่วนใครที่ไม่ชอบก็อ่านจะหันมาชอบฟังก็ได้
รายละเอียด เรื่องย่อ หรือว่า รูปภาพ ตอนนี้ตามเวปต่างๆมีเต็มเลย ขอไม่ลงก็แล้วกัน
แต่ที่เขียนเพื่อยืนยันและ แนะนำด้วยว่า สนุกจริงๆ หามาชมให้ได้นะ
แต่แบบซีรีย์ไม่น่าจบเร็วเลยนะ กำลังหนุกเลย
ปล.ใครหาไม่ได้ติดต่อมานะ
